Göçmen depremzedeler: Bu kadar kişinin adını rehberimizden sileceğiz
![](https://haber-esme.com.tr/wp-content/uploads/2023/02/gocmen-depremzedeler-bu-kadar-kisinin-adini-rehberimizden-silecegiz-IlguQJaV.webp)
Nur Kaplan-Serkan Alan
ANKARA – Maraş’ta meydana gelen iki büyük depremde on binlerce insan hayatını kaybetti, binlerce kişi yaralandı. Başta Maraş, Hatay ve Adıyaman olmak üzere birçok ilde evleri yıkılanlar farklı şehirlere göç etti. Ankara, depremzedelere ev sahipliği yapan şehirlerin ortasında yer alırken, Ankara Büyükşehir Belediyesi daha önce öğrencilerin ücretsiz olarak kullandığı 8 bloklu daireleri depremzedelerin hizmetine açtı. Toplam 3 bin 500 kişinin barınacağı belediye konutlarına farklı illerden 3 bin 127 kişi kayıt yaptırdı. Belediyeye ait gıda ve hijyen yardımlarının yapıldığı yardım merkezinde depremzedelere manevi takviyeler de yapılıyor.
‘İLK ÜÇ GÜN SİREN, AMBULANS YOKTU’
Depremin ardından Antakya’dan ayrılarak ailesiyle birlikte Ankara’ya gelen Hasret isimli depremzede, Antakya’nın büyük ölçüde harabe olduğunu ve 3 gün sonra yardımın geldiğini söyledi. Antakya’da kaldıkları binanın kötü durumda olduğunu belirten Hasret, “Geri dönmenin bir yolu olduğunu düşünmüyorum. Geri dönmeyi planlamıyoruz ama ne yapacağımızı bilmiyoruz. kafamız karıştı bilmiyorum” diye devam etti:
“Çıplak ayak ve pijamayla çıktık. Anlaşılan yağmur yağıyordu. Binamız berbat görünüyor. Tüm duvarlar çatlak, bazı duvarlar kırık, tüm mutfak gereçleri yerde. hatırlamıyorum bile Çok ama çok kötü bir geceydi. Bir haftadır arabadayız. Isınmak için ateş yaktık. Kayıplarımız oldu. Birçok eş ve dostumuzu kaybettik. Enkaz altında insanlar var. İlk 3 gün siren yoktu, ambulans yoktu, polis yoktu, hiçbir şey yoktu. Halkın sesi geliyor, kurtaran yok. Bize ne olacağını bilmiyorum. Antakya’nın %80’i gitti. Bence hayatta kalanlar yaşanabilir mi bilmiyorum.”
‘REHBERİMİZDEN ÇOK KİŞİNİN İSİMİNİ SİLECEĞİZ’
Adıyaman’dan Ankara’ya gelen bir başka kadın annesi, babası, çocukları ve eşiyle tek odalı bir eve yerleşti. “Depremin olduğu günü nasıl tarif edebilirim? Akşamları normal bir gün gibi uyur, sabahları çocuklarımızla birlikte vakit geçirirdik. Afetle uyandık. O kadar yoğundu ki anlatamam. En kötü, en karanlık geceydi” dedi bayan.
“Deprem var ve ben çocuklarımı toparlamaya çalışıyorum. İkisinin de elektrikleri gitti. Çok kötü bir gece olduğunu söyleyemem. Allah kimsenin başına gelmesin. Çok kötü bir geceydi. Sevdiklerimizin yarısı gitti. Rehberimizden o kadar çok kişinin adını sileceğiz ki telefonlarımızı elimizden alamıyoruz. Bu çok acı bir gerçektir. Evimiz ağır hasar gördü ve yıkılmadı. Eğer yok edilmiş olsaydı, hiç kimse hayatta kalamazdı. 9 katlı bir binanın 4. katındaydım. Adıyaman ceset kokuyor, kaçtık. Artık o ceset kokusunun ne olduğunu biliyorum. Tereddütle Ankara’ya geldim, biz doğuluyuz, biraz mahcubiyetle. Doğu denince akla teröristler gelir. Ancak o kadar da değil.”
‘KAHRAMANMARAŞ BELEDİYESİ NEREDE?’
Depremin merkez üssü Maraş’tan ailesiyle Ankara’ya gelen, iş yeri ve konutu kullanılamaz hale gelen Hasan Yıldız’ın panayır alanındaki çadırda 7 gün kaldığını belirten Yıldız, “Bütün illerden yardım geldi. Ben Kahramanmaraş’ın oğluyum. Ben sadece Kahramanmaraş Belediyesi’ni görmedim. Sadece çöp toplamaya geldiler. Fuar alanında sadece bir kafeterya var, üç tuvalet var. Çadırlarda su, elektrik yok. Nerede bu Kahramanmaraş Belediyesi? Görmedim, bilmiyorum.”
Akşam Ankara’da kaldığını belirten Yıldız, “Allah, Mansur Başkan’dan ve Ankara halkından razı olsun, Allah razı olsun, bizi kucakladı. Belediye Başkanımız Hayrettin Güngör neredeydi?” söz konusu.
‘ÜZERİMİZDE KAR BİTTİ, ELLERİMİZ PARÇALANDI’
Malatya’dan Ankara’ya gelen ve iki engelli çocuğu olan hanım deprem sonrası yaşadıklarını anlatarak, “Okula gittik, okulda sallandı. İki gün parkta ateş yaktık, orada üzerimize kar yağdı, elimiz paramparça oldu. Karda baktık yakamadık itfaiyeye girdik. Bizi de otobüsle oraya gönderdiler” dedi. Malatya’da iki gün geçirdiklerini belirten hanım, “Orada sular hep bulanıktı. Otobüs bizi Ankara’ya getirdi. Bundan sonra ne olacağını bilmiyorum. Ev tamamen dökülmemiş ama çatlak var, girilmesine izin verilmiyor. İnsan girse bile korku içinde yatar. Aidiyetimiz ve kimliğimiz hep orada kaldı” dedi.